De laatste keer
dat het gebeurde
De laatste keer
dat jij mijn ziel openscheurde
Jouw handen op mijn lichaam
dat is nu voorbij
Maar de strijd nog niet gestreden
binnenin mij
Het misbruik is gestopt
maar de pijn zeker niet
Een ziel vol littekens
Niemand die het nog ziet
Want al ben je feitelijk gezien
verdwenen uit mijn leven
Je bent nog in mij
zei ‘ik blijf nog heel even’
Jij hebt jezelf een plekje
in mijn hoofd toegeëigend
Bent in mijn hoofd komen wonen
niet op visite maar blijvend
Maar vertel me
was dit nou echt nodig
Was dit plekje in mijn hoofd
niet een beetje overbodig
Want weet je nu ben ik
volledig van jou
Ik had niet verwacht dat ik na al die jaren
nog aan jou behoren zou
Als eerste ontnam je
mijn lichaam van mij
Brak erin in
maakte alles wat nog ik was jij
Vervolgens besloot je
te gaan wonen in mijn hoofd
Maakte het jou plekje
mijn lichtjes gedoofd
Tot op de dag van vandaag
voelt mijn lichaam niet als dat van mij
Ik woon er misschien wel in
maar daar blijft het dan ook bij
En ook in mijn hoofd
merk ik continue dat jij er bent
Jouw presentie een gevoel
dat toch nooit volledig went
Dus ga ik ervoor vechten
mezelf weer terug te krijgen
Stop niet langer alles weg
weiger nog langer te zwijgen
Momenteel ben ik dan
misschien nog wel van jou
Maar ik ga mezelf terugwinnen
en het liefst heel gauw
Want jij hebt lang genoeg
mijn leven beheerst
Dus nu ga ik de strijd aan
wie zal er opgeven als eerst
-gedichtje uit mijn gedichtendbundel Getekend voor het leven
Wil jij mijn gedichtenbundel bestellen? Stuur mij een DM op instagram of stuur een mailtje naar getekendvoorhetleven@outlook.com
Liefs,
Nadia